Cân yine bülbül oldu,
Hâr açılıp gül oldu.
Göz kulak oldu her yer,
Her ne ki vâr, ol oldu.
Gönül ol bahre daldı,
Dilim tutuldu kaldı.
Girdim onun zikrine,
A‘zâlarım dil oldu.
Ferhâd bugün ben oldum,
Varlık dağını deldim.
Şîrîn’ime varmaya,
Her tarafım yol oldu.
Geç âk ile kâradan,
Halkı çıkar ârâdan.
Niyâzî, dön buradan,
Durma, sana yol oldu.