Bir Sarı Derviş düşünde ölmüş,
Kabre girerken Resûl’ü gelmiş.
“Ağlama Sarı Dervişim.” demiş,
Alıp koluna yalnız gecede.
Yalnız gecede.
Ay gece parlar, yıldız göz kırpar,
Bir derviş ağlar yalnız gecede.
Ağlamayasın, şehit olasın,
Resûl yanında bâkî kalasın,
Sarı Dervişim…
O Sarı Derviş Resûl kolunda,
Ağlıyor yine başı önünde.
“Bakamam.” diyor, “Resûl yüzüne,
Lâyık değilim.” Sarı Dervişim.
Sarı Dervişim.
Ay gece parlar, yıldız göz kırpar,
Bir derviş ağlar yalnız gecede.
Ağlamayasın, şehit olasın,
Resûl yanında bâkî kalasın,
Sarı Dervişim…
Rabbim dilerse bir gün gelecek,
Berâtın alıp derviş ölecek.
Ağlayan yüzü o gün gülecek,
Resûl yanında Sarı Dervişim.
Sarı Dervişim.
Ay gece parlar, yıldız göz kırpar,
Bir derviş ağlar yalnız gecede.
Ağlamayasın, şehit olasın,
Resûl yanında bâkî kalasın,
Sarı Dervişim…