Ahmet, on beşinde bir genç.
Anadolu’nun bağrında yetişmiş yağız bir delikanlı.
Savaş çıkar, Ahmet savaşa gider.
Niyeti Allah yolunda şehit olmak.
Allah Azze ve Celle,
Ahmet’in duasını kabul eder.
Ahmet, ilk günden şehit olur.
Haber Anadolu’ya tez yayılır.
Annesi duyar, ağlamaya başlar.
Ahmet, şehit düştüğü yerde rahatsız olur
Ve annesine şöyle seslenir:
Annem, gözün yaşın akar,
Yılan olup beni sokar.
Feryadıma âlem bakar,
Söyleyin annem ağlamasın.
Ağlar isen başın ağla,
Derdiyle ciğeri dağla.
Kurban isen sen de ağla,
Söyleyin annem ağlamasın.
Cehennemden Mâlik çıkar,
Ateş olup beni yakar.
Ağlar anam, kabir sıkar,
Söyleyin annem ağlamasın.
Ağlar isen başın ağla,
Derdiyle ciğeri dağla.
Kurban isen sen de ağla,
Söyleyin annem ağlamasın.
Annem, senden olur derman,
Mevlâ’dan olursa ferman.
Sen ağlarsan huzur bulmam,
Söyleyin annem ağlamasın.
Ağlar isen başın ağla,
Derdiyle ciğeri dağla.
Kurban isen sen de ağla,
Söyleyin annem ağlamasın.