Tende canım, canda cânânımdır “Allah Hu” diyen,
Dilde sırrım, sırda Subhanımdır “Allah Hu” diyen.
Cümle azâdan gelir zikr-i “Ene’l-Hak” nâresi,
Cism içinde zar-ı efgânımdır “Allah Hu” diyen.
Geceler tâ sübh olunca inletir bu dert beni,
Derdimin içinde dermânımdır “Allah Hu” diyen.
Yere göğe sığmayan bir mü’minin kalbindedir,
Katremin içinde ummânımdır “Allah Hu” diyen.
Her kişiye kendinden yakın olan dost zâtıdır
Ey Niyâzî, dilde mihmânımdır “Allah Hu” diyen