Mecnun’e sordular: “Leylâ nice oldu?”
Leylâ gitti, adı dillerde kaldı.
Benim gönlüm şimdi bir Leylâ buldu,
Yürü Leylâ, ki ben Mevlâ’yı buldum.
Derviş Yunus, bu sırlardan açılmaz;
Hakk’ın lütfun görüp, gayre saçılmaz.
İnâyet-i Hak olan yerden kaçılmaz,
Leylâ Leylâ derken Mevlâ’yı buldum.