Ay parçası yüzün, o gözün var ya,
Mahzun olursan güller ağlar ya.
Lisan seni tarif edemez asla,
Nûr cemâlinden Güneş ister ya.
Güneşten cömert, feyizli huyun,
Fâtıma’tü’z-Zehrâ’dır soyun.
Ne dil ne diller vasfedemez,
Sultanım, kelamlar aşkından boyun eğer.
Ulular seninle övünür, gıpta,
Üzme nazlı gönüller ağlayıp da.
Tek bir tek sensin gönüller tacı,
Duâ et nolur, eller açıp da.
Okyanuslar damla ulu gönlüne,
Yıldızlar toplarsın yüce hâline.
Ne arz ne sema “yok” diyemez,
Benziyorsun sen cennet gülüne.