Ayrıldım Kâbe’den, ağlamayım mı?
Bir dahi yollarım düşer mi yâra?
Yas tutup, karalar bağlayayım mı?
Ayan olsun benim hâllerim yâra?
Nasıl ayrılmalı, bilmem ki Hüda,
İhlâs-ı şerifle eyledik cüda.
Cümle mü’min ile ettik elveda,
Ruhsatım yâr olsun, dilerim yâra.
Zemzem-i şerifle yudum yüzümü,
Hacerü’l-Esved’e diktim gözümü.
Mevlâm, kabul eyle bu niyazımı,
Asan olsun tekrar yollarım Yâ Rabb.
Nasıl ayrılmalı, bilmem ki Hüda,
İhlâs-ı şerifle eyledik cüda.
Cümle mü’min ile ettik elveda,
Ruhsatım yâr olsun, dilerim yâra.
Arzu ettim, gittim; can feda olsun,
Hayali ruhuma bir gıda olsun.
Altınoluk sana elveda olsun,
Duaya açıldı ellerim Yâ Rabb.
Nasıl ayrılmalı, bilmem ki Hüda,
İhlâs-ı şerifle eyledik cüda.
Cümle mü’min ile ettik elveda,
Ruhsatım yâr olsun, dilerim yâra.
Medine’ye girdik, erdik murada,
Kalmadı elimde, gitti irade.
Can Muhammed’i bulduk orada,
Yine bülbül oldu dillerim yâra.
Nasıl ayrılmalı, bilmem ki Hüda,
İhlâs-ı şerifle eyledik cüda.
Cümle mü’min ile ettik elveda,
Ruhsatım yâr olsun, dilerim yâra.